να έχεις επιλέξει το ρόλο.»
Δε πειράζει αν είμαι ο πρωταγωνιστής,
ή
ο φωτιστής.
Δε μετράει αν είμαι ο ηθοποιός,
ή
ο θεατής.
Δε διαφέρει αν είμαι ο κομπάρσος,
ή
ο ταξιθέτης.
Δεν έχει σημασία αν είμαι πάνω στη σκηνή,
ή
κάτω στην πλατέα!
Δεν έχει νόημα αν είμαι αυτός που χειροκροτεί
ή
που χειροκροτείται !
Η ουσία είναι ,
πως ,
μόλις τελειώσει η παράσταση,
θα είμαστε κι οι δύο ,
μόνοι.
Με την αυλαία,
να μας χωρίζει ,
στον αβυσσαλέο,
αιώνιο ,
κυκλώνα ,
των έρημων ψυχών…
«Η αυλαία μπορεί ν΄ ανοίξει …
και το δράμα να αρχίσει…»
